Θέσεις για την παραγωγή αληθινών γεγονότων [Θέσεις 1-6]

«Τα γεγονότα δεν έχουν καθαυτά κανένα κύρος
Χέγκελ

1

Ως αληθινό γεγονός ορίζουμε τις ποικίλες εκδηλώσεις της εμπρόθετης δράσης των ατόμων, που αποσκοπούν στη ριζική αλλαγή της πορείας του πολιτισμού, μέσω της πρόκλησης ρηγμάτων στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και στην καταστροφή της συνέχειας του πραγματικού ως έχει.

Το ψευδές γεγονός, αντίθετα, είναι η άρνηση δυνατότητας παραγωγής του αληθινού γεγονότος. Έτσι το αληθινό γεγονός δεν μπορεί παρά να είναι η «άρνηση της άρνησης».

2

Το ρήγμα που προκαλείται από το αληθινό γεγονός είναι το σημείο εκδήλωσης της καθαρής πράξης. Το ρήγμα αυτό δεν μπορεί παρά να είναι ριζοσπαστικό και άρα επαναστατικό. Σε αυτό καταβαραθρώνεται το τρένο της συνεχούς ανάπτυξης, μαζί με τη συνεπαγόμενη γραμμική πρόοδο της Ιστορίας, ενώ διανοίγεται το «πέραν της τρέχουσας πραγματικότητας» πεδίο, η εναλλακτική δυνατότητα που προβάλει κάθε στιγμή στο άμεσο τώρα.

Το ψευδές γεγονός γεφυρώνει με κάθε τρόπο τα ρήγματα και υπερασπίζεται την αιτιοκρατία του γραμμικού χρόνου καταφάσκοντας στην πραγματικότητα «ως έχει» και συντηρώντας την «ιδεολογική ψευδο-καθολικότητα, η οποία θεωρεί το σημερινό status quo ως παγιωμένη ανθρώπινη καθολικότητα» [Michael Löwy]. Το ψευδογεγονός δεν είναι παρά ο μισθοφόρος της υπάρχουσας πραγματικότητας στον πόλεμό της για καθολική κυριαρχία πάνω στον άνθρωπο και τη φύση.

3

Το αληθινό γεγονός επιδιώκει την αναμνημόνευση του παρελθόντος, τη διατήρηση της μνήμης και των δυνατοτήτων που χάθηκαν στο πέρασμα των αιώνων. Τα άτομα μαθαίνουν από το παρελθόν, έτσι μπορούν να στοχεύουν στη διαμόρφωση ενός πιθανού απελευθερωμένου μέλλοντος μέσα από την άμεση, καίρια παρέμβαση στο τώρα.

Το ψευδές γεγονός δηλώνει με κάθε τρόπο ότι είναι σύγχρονο και επίκαιρο, έτσι καταφέρνει να συγκαλύπτει και να αφήνει συνεχώς πίσω του το παρελθόν (το επικαλείται μόνο ως «Ιστορία», «φυλετική συνέχεια» και «παράδοση») όπως και το τώρα (το επικαλείται μόνο ως αποθέωση της δυνατότητας εκπλήρωσης κάθε καταναλωτικής επιθυμίας), για να προβάλλει συνεχώς ένα υποσχετικό μέλλον, αποκρύπτοντας επιμελώς ότι, ακόμα και τότε, παρά τη συντελεσμένη υλικοτεχνική «πρόοδο» οι όροι της κυριαρχίας, της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης, τόσο των ανθρώπων όσο και της φύσης, θα συνεχίσουν να υφίστανται.

4

Οι όροι παραγωγής του ψευδο-γεγονότος είναι πάντοτε όροι κυριαρχίας και εκμετάλλευσης. Αποτελούν μήτρα γέννησης και επιβολής σχέσεων οι οποίες ετεροκαθορίζονται υπό την οργανωτική αρχή μιας ολοκληρωτικής σημαίνουσας δομής (αγορά, θεσμοί, ιδεολογία) που αποβλέπει στη διαιώνιση των όρων λειτουργίας της: δηλαδή των όρων κυριαρχίας και εκμετάλλευσης.

Το αληθινό γεγονός δεν υπακούει σε κανέναν από τους παραπάνω όρους. Τους αγνοεί και με κάθε ευκαιρία υποσκάπτει τα θεμέλια του κύρους τους. Συγκροτείται πάντα ως άρνηση και ποτέ ως κατάφαση του ήδη υπάρχοντος και αποσκοπεί στο να αποκαλύψει και να διαλύσει κάθε μορφή υποστήριξης, να αποδομήσει κάθε σημασία του δεδομένου και να προκαλέσει ρήγματα στη γραμμική πορεία εκδήλωσής του. Το αληθινό γεγονός «είναι σαν ένας μυστικός πράκτορας που παίζει το παιχνίδι της Λογικής με σκοπό όμως να υπονομεύει το κύρος της (όπως και της Αλήθειας, της Εντιμότητας, της Δικαιοσύνης, κτλ.)» [Paul Feyerabend].

5

Το αληθινό γεγονός αρνείται ριζικά την ανεξάρτητη, εξωτερική δύναμη που με τη μορφή των σχέσεων κυριαρχίας και εκμετάλλευσης θέτει εαυτόν πέρα και υπεράνω των ατόμων. Η αποδέσμευση της παραγωγικής δύναμης των ατόμων που δρώντας αυθόρμητα δημιουργούν το αληθινό γεγονός είναι καθοριστική, άρα επιτακτική ως προϋπόθεση παραγωγής αληθινών γεγονότων. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η παραγωγική δύναμη καταστέλλεται ή διαστρέφεται μέσα στο ψευδο-γεγονός αφού τελεί πάντα υπό τον έλεγχο και την προσταγή των σχέσεων κυριαρχίας και εκμετάλλευσης και έτσι δεν μπορούν ποτέ να διαφανούν οι πραγματικές δυνατότητές της.

Το ψευδές γεγονός, ακόμα και όταν μεταμφιέζεται και η ρητορική που χρησιμοποιεί ενίοτε ή η μορφή που παίρνει είναι «ανατρεπτική», αποφεύγει κάθε αληθινή αναμέτρηση με το παραπάνω δεδομένο καθώς οι ίδιες οι προϋποθέσεις του εδράζονται στις παρούσες συνθήκες που διαμορφώνουν το συγκεκριμένο πλαίσιο παραγωγής του. Το ψευδο-γεγονός προϋποθέτει το δεδομένο ως δεδομένο ενώ παράλληλα συμβάλλει στην περεταίρω τεκμηρίωσή του ως τέτοιο, με τον ενεργό του ρόλο στη βιομηχανία ανακύκλωσης της μυθολογίας του «ρεαλιστικά εφικτού». Το ψευδο-γεγονός δεν εκπληρώνει ποτέ τις απαιτήσεις του ίδιου του διακηρυγμένου σκοπού του, εκχωρεί την όποια σημασία του σε μια αλλότρια, ηγεμονική δομή που του επιβάλλεται κανονιστικά: το ορίζει, το ελέγχει και εν τέλει το προκαλεί να συμβεί, γνωρίζοντας σχεδόν πάντα εκ των προτέρων την αυστηρά ντετερμινιστική εξέλιξη των αντιδράσεων που αυτό θα προκαλέσει.

6

Η επαναστατική θεωρία και δράση είναι ένα παράδειγμα αληθινού γεγονότος σε αντίθεση με κάθε ψευδο-πρωτοποριακή ή ψευδο-εναλλακτική πρόταση που αυτο-νοηματοδοτείται καλλιεργώντας τη μυθολογία της ρήξης με το υπάρχον σύστημα και την τρέχουσα πραγματικότητα ενώ ταυτόχρονα συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή και διατήρησή τους. Για να το πούμε αλλιώς: δεν νοείται ρήξη σε επίπεδο περιεχομένου όταν οι καταστατικές συνθήκες παραγωγής και διακίνησης αυτού του περιεχομένου παραμένουν ως έχουν. Το πλαίσιο που θέτουν οι συνθήκες παραγωγής και διακίνησης αποτελεί το καίριο νόημα κάθε σχέσης που διαμορφώνεται εντός του και καμία ριζοσπαστική θεωρία και πρακτική δεν είναι εφικτή, πόσο μάλλον τελεσφόρα, αν δεν υπερβαίνει και δεν επαναπροσδιορίζει ταυτόχρονα αυτές τις συνθήκες στην προοπτική μιας αληθινά απελευθερωμένης ανθρωπότητας. «Αυτό που το ανθρώπινο ον έχει κάνει στα άλλα ανθρώπινα όντα και στη φύση πρέπει να σταματήσει, και να σταματήσει ριζικά – μόνο μετά μπορούν να αρχίσουν να υπάρχουν η ελευθερία και η δικαιοσύνη» [Herbert Marcuse].

3 σχόλια:

Alex Dracatos είπε...

Αγαπητέ/η FUTURA

Η προμετωπίδα του Χεγκελ, είναι λάθος μεταφρασμένη στο επίπεδο της κατανόησης.

Ο Χεγκελ προτασσει την συνέχεια των γεγονότων και την αλληλοσύνδεση, τη συνέπεια του επόμενου σε σχέση με το προηγούμενο, και την δυνατότητα που αυτό δημιουργεί στο επόμενό του. Ο Χέγκελ στο σύνολο της σκέψης του αντιτάχθηκε στην ενδεχομενικότητα.
Αυτό που λέει είναι "τα γεγονότα, ως μοναδικα, μέσα στον χρόνο, δεν έχουν κανένα κύρος"

1. Αν δεχτούμε το "αληθινό" γεγονός και το "ψευδές" γεγονός τότε ανοίγεται ο δρόμος σε μια σειρά από παρεξηγήσεις -κυρίως σε αυτές που ενέσκηψε η "λούμπεν" φιλοσοφία της μεταπολεμικής αριστεράς. (βλ. τις ίδιες σου τις αναφορές σε προηγούμενα)

Υπάρχει το (πραγματικό) "γεγονός" το οποίο αυτόματα μας προτείνει την αρνησή του (την περιέχει).
Η άρνηση (όταν "καταφάσκει" παυει να είναι άρνηση είναι κατάφαση=αδύνατον,και είναι καιρός να πάψουμε να τρέχουμε πίσω από το αδύνατο μπας και γίνει και τίποτα) όταν αρνείτε τον εαυτό της είναι πάλι αρνηση (εγκαταλείπει το -καταφάσκων- γεγονός και πάει παρακάτω, αυτό που κάνει δηλαδή εναν αιώνα τώρα η "αριστερή" θεώρηση). (αρνητικά γεγονότα υπάρχουν στις ειδήσεις και μόνον)
Η κατάφαση (της ύπαρξης) στα (πραγματικά) γεγονότα αποτελεί και το ίδιο το ρήγμα στην πραγματικότητα του γεγονότος. Αυτό από μόνο του αποκλείει την συνέχεια του και την αλληλουχία και την συνάφεια (καλό παράδειγμα είναι τα όνειρα) και δημιουργεί μια νέα κατάφαση, ενα άλλο (πραγματικό) γεγονός το οποίο με την σειρά του αναμένει να "γονιμοποιηθεί" από μια νέα κατάφαση για να γεννησει το επόμενο.

Θα διαβάσω και παρακάτω,
να σαι καλά και ξαναχαίρομαι που είσαι εδώ.***

Για να εξηγηθώ, θα το κάνω αναλυτικά στο δικό μου μπλογκ κάποια στιγμή, ως λούμπεν φιλοσοφία εννοώ την φιλοσοφία που βασίστηκε σε συνθηματολογίες, αναφομοίωτα κολλάζ της ευρωπαικής σκέψης, πρόχειρες εκλαικεύσης της, και ανούσιες πρακτικές.
Μιλάω για τους "άκαπνους φιλοσόφους", αυτούς που νοσταλγησαν την νοσταλγία των άλλων "στα ερείπια μιας εποχής"

Πιθανώς έγινα κατανοητός.
Τα λέμε

***είχα κάνει ένα σχολιακι ως vres ti lipei, η απάντησή σου επ ουδενί δεν με κάλυψε.

Πετράρχης είπε...

προς κ.Αλεξ

«Διό καθ' ό,τι αν αυτού τής μνήμης κοινωνήσωμεν, αληθεύομεν` ά δε αν ιδιάσωμεν, ψευδόμεθα. Νυν γαρ ρητότατα και εν τούτοις τον κοινόν λόγον κριτήριο αποφαίνεται [ο Η.], και τα μεν κοινήι φησι φαινόμενα πιστά ως αν τώι κοινώι κρινόμενα λόγωι, τα δε κατ' ιδίαν εκάστωι ψευδή».

[Γι' αυτό, ως προς ό,τι έχουμε συμμετοχή στη μνήμη του, σχηματίζουμε αληθινές κρίσεις, ενώ ως προς όσα μένουμε απομονωμένοι από αυτή, ψευδείς. Τώρα λοιπόν (ο Ηράκλειτος) διακηρύσσει κι εδώ ρητότατα οτι ο κοινός λόγος είναι το κριτήριο, και λέει οτι τα καθολικώς φαινόμενα είναι αξιόπιστα διότι υποβάλλονται σε κρίση με βάση τον κοινό λόγο, ενώ αυτά που φαίνονται στον καθένα χωριστά είναι ψευδή].

Ηράκλειτος, απ.16

聖諭 είπε...

080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區